Juist Nu #5 Een oefening om jouw gedachten minder serieus te nemen

In deze serie aan blogs ‘Juist Nu’ deel ik oefeningen om te groeien naar psychologische flexibiliteit. Dit zijn praktische en speelse oefeningen, want het leuk is om jezelf verder te ontwikkelen! Wil je de oefeningen samen doen en dieper ingaan op jouw unieke situatie? Stuur mij dan een bericht om samen te kijken hoe ik je verder kan helpen.

In de vorige blog schreef ik over het verschil tussen het vastzitten in je gedachten (fusie) en met een afstandje kijken naar je gedachten (defusie). Wanneer je fuseert met je gedachten geloof je deze volledig. Hierdoor worden je emoties en gevoelens beïnvloedt. Waardoor ook je gedrag wordt bepaalt. In de tegenovergestelde situatie observeer je de stroom aan woorden die jouw verstand creëert. En geloof je deze niet op de automatische piloot. Daardoor is ook de invloed van jouw gedachten op je gevoelens, emoties en gedragingen anders. Je kan namelijk nog steeds besluiten om de dingen te doen die belangrijk zijn voor jou, ook al zeggen je gedachten van niet. 

Omdat er veel leuke defusie oefeningen zijn deel ik er vandaag nog een. Voor mijzelf en veel anderen is deze zeer effectief. 

Welke verhalen schrijft jouw verstand?

Veel gedachten zijn niet gebaseerd op de waarheid. Dit zijn verhalen die jouw verstand heeft geschreven. Vaak om jezelf te bekritiseren. Het zijn dus geen leuke en waarheidsgetrouwe verhalen. Maar toch geloven we onze gedachten en laten we ons er door leiden. Ook al lijden we daar emotioneel onder.

Mijn auteur schrijft heel graag over dat ik iets niet kan. Op het moment dat ik voor een nieuwe uitdaging sta viert ze feest, want dan kan ze weer schrijven over waarom ik het niet kan, of ik dit wel moet doen en dat ik maar voor de veilige weg moet kiezen. Het klinkt misschien gek dat ik over mijn verstand praat alsof het iemand anders is. Maar dat is juist de bedoeling! 

Ik heb mijn auteur een paar jaar geleden in het leven geroepen. Ze heet Frankie. En ze hoort bij mij. Alleen ik identificeer mij niet met haar. Ze mag haar verhalen over mij schrijven. Maar als ze begint, dan zeg ik “Oh hoi, Frankie is er ook”. En moet ik lachen. Ik neem hierdoor afstand van de verhalen. Ik wil Frankie niet veranderen. Dus de gedachten wil ik niet veranderen van inhoud. Maar ik wil mij er niet door laten meeslepen.

De oefening: creëer jouw auteur

Weet jij welke verhalen je jezelf vertelt? En merk je ook hoe deze jouw gedrag beïnvloeden? Daarom ga je jouw eigen auteur ontwikkelen.

De eerste stap is om een naam te kiezen voor de auteur van jouw verhalen. Deze naam heeft geen negatieve lading, ook al vind je de verhalen niet leuk. Kies een naam met een neutrale lading of een beetje positief. Je kan ook een karakter nemen uit een boek, film of serie. Misschien weet je meteen een naam. Maar geef jezelf drie dagen als je verstand een loopje met je neemt en je vertelt dat je de perfecte naam moet bedenken. En je kan de naam altijd veranderen als het uiteindelijk echt niet bij je past. 

Vanaf nu benoem je “ Hey, (de naam van jouw auteur) is aan het kletsen”, wanneer je merkt dat je verstand verhalen vertelt. Dit duurt even voordat het automatisch gaat. Daarom kan je jouw auteur ook introduceren aan iemand die dicht bij je staat. Zodat jullie allebei kunnen opmerken wanneer jouw auteur aan het kletsen is. Het doel is niet om de verhalen te vermijden. Je vertelt je auteur dat hij of zij er mag zijn, maar dat jij niet zijn of haar verhalen bent. En dan kan je nog steeds de dingen doen die belangrijk zijn voor jou. 

Om een stapje verder te gaan kan je ook uitbeelden hoe jouw auteur eruit ziet. Dit kan je doen door te tekenen, schilderen of door erover te schrijven. Hierdoor krijg jij een beter beeld en kan je makkelijker afstand nemen van de verhalen. 

Wat vond je van deze oefening? Je kan dit hier met mij delen. In de volgende blog schijf ik over mindfulness.


← terug naar het overzicht
nl_NLNL